אזוי רעדט נאָל דער פּאָעט: רירנדיק דער פילאָסאָף ס שטיין, גלאז איז פארוואנדלען אין גאָלד, און דער צינדל בוים ימפּאַרץ זייַן גערוך צו אנדערע ביימער, מעדאַטייטינג אין דערמאָנונג אויף די האר, איך בין פארוואנדלען.